بررسی دلایل شکستن شیشه های دوجداره و سکوریت : شیشههای دوجداره (IGU) و سکوریت (Tempered Glass) به دلیل ویژگیهای ایمنی و عایقبندی بالاتر، به استانداردهای غالب در صنعت ساخت و ساز مدرن تبدیل شدهاند. با این حال، شکستگی این شیشهها، هرچند نادر، میتواند نگرانیهای جدی ایمنی و اقتصادی ایجاد کند.
شکستن این شیشهها اغلب ناشی از ترکیبی از تنشهای مکانیکی مستقیم، نقصهای ساختاری، یا فشارهای محیطی کنترلنشده است. درک دقیق مکانیزمهای شکست برای پیشگیری و همچنین تشخیص مسئولیت در زمان وقوع حادثه حیاتی است. شیشه سکوریت به گونهای طراحی شده که در صورت شکست، به قطعات کوچک و کمخطر تبدیل شود، اما فرآیند شکست آن معمولاً ناگهانی و انفجاری است و اغلب ریشه در تنشهای پنهان در لبهها یا سطح شیشه دارد.
در مورد شیشههای دوجداره، علاوه بر آسیبهای ناشی از ضربه مستقیم به سطح شیشه، عواملی مانند نفوذ رطوبت به فضای بین دو لایه، تغییر شکل قاب، یا نقص در چسبندگی اسپیسرها میتوانند باعث کاهش عملکرد عایق شده و در نهایت منجر به شکست حرارتی یا مکانیکی شوند.
شکستگی شیشه دوجداره گاهی اوقات به صورت ترکهای نازک یا ایجاد بخار دائمی بین دو لایه خود را نشان میدهد که نشاندهنده از دست رفتن مهر و موم (Seal Failure) است. بنابراین، بررسی علل شکست باید به تفکیک نوع شیشه و بررسی دقیق شرایط نصب و محیطی صورت پذیرد تا راهکار مناسب برای جلوگیری از تکرار آن ارائه گردد.
شکستهای ناشی از ضربه مستقیم و نیروی خارجی
بررسی دلایل شکستن شیشه های دوجداره و سکوریت
واضحترین دلیل شکست، اعمال نیروی خارجی بیش از حد مجاز بر روی سطح شیشه است. این نیرو میتواند ناشی از برخورد اشیاء پرتاب شده، مانند توپ یا ابزار ساختمانی، باشد. در شیشههای سکوریت، به دلیل تنشهای فشاری بالایی که عمداً در سطح شیشه ایجاد شده است، ناحیه لبهها و گوشهها به شدت آسیبپذیر هستند. یک ضربه کوچک و متمرکز بر لبه شیشه سکوریت، میتواند تنش فشاری را خنثی کرده و منجر به “انفجار” شیشه به تکههای کوچک شود، حتی اگر ضربه از نظر انرژی کم به نظر برسد.
در شیشههای دوجداره، ضربه نیز میتواند منجر به شکست شود، اما اگر سیستم به صورت لمینیت (Laminated) نباشد، لایه داخلی نیز شکسته و قطعات به بیرون پرتاب میشوند. نکته مهم این است که حتی ضرباتی که به نظر جزئی میآیند و در ابتدا شیشه را نمیشکنند، میتوانند میکرو-ترکهایی ایجاد کنند که در طول زمان و تحت تأثیر بارهای حرارتی یا لرزشهای محیطی، به شکست کامل منجر شوند. بنابراین، بازرسی پس از هرگونه برخورد مشکوک، حتی در شیشههای سکوریت، امری ضروری است.
برای کسب اطلاعات بیشتر از پنجره دوجداره در کاشانک با ما در ارتباط باشید
فشار باد و تأثیر آن بر شیشههای بزرگ
یکی از دلایل مهم شکست شیشههای بزرگ، به ویژه در طبقات مرتفع یا مناطقی با بادخیز، فشار بیش از حد باد است. مهندسان باید بر اساس آییننامههای منطقهای، حداکثر فشار مورد انتظار باد را محاسبه کرده و شیشه را با ضخامت و نوع مناسب برای تحمل آن تنش انتخاب کنند. اگر ضخامت شیشه کمتر از حد مورد نیاز باشد، با افزایش سرعت باد، نیروی خمشی وارده به مرکز شیشه از حد تحمل آن فراتر رفته و شیشه در اثر خمش بیش از حد شکسته میشود. این شکست معمولاً به صورت یک نقطه کانونی در مرکز شیشه دیده میشود.
در سیستمهای دوجداره، فشار باد باعث ایجاد یک فشار بر روی سطح خارجی و یک نیروی کششی بر روی سطح داخلی میشود. اگر شیشه به درستی توسط فریم نگه داشته نشده باشد یا درزگیری ضعیف باشد، این نیروها میتوانند تشدید شوند. همچنین، مولیونها در کاهش این خطر نقش دارند؛ زیرا با تقسیم پنجره بزرگ به بخشهای کوچکتر، فشار باد را بر روی هر پانل کاهش میدهند. شکست ناشی از باد معمولاً یک شکست ایمنی و طراحی است و نه لزوماً یک نقص در خود شیشه.
نقصهای ناشی از فرآیند تولید (Internal Flaws)
در فرآیند تولید شیشه سکوریت یا دوجداره، ممکن است عیوب میکروسکوپی در ساختار شیشه باقی بماند که در حالت عادی مشهود نیستند. برای مثال، وجود ذرات ریز ناخالصی مانند سولفید نیکل (NiS) در شیشه سکوریت میتواند به عنوان یک نقطه تنش پنهان عمل کند. با تغییرات حرارتی پس از نصب، این ذرات منبسط شده و تنشهای داخلی را آزاد میکنند که منجر به شکست خودبهخودی (Spontaneous Breakage) شیشه سکوریت میشود. این نوع شکستگی معمولاً بدون هیچ ضربه خارجی رخ میدهد و اغلب از یک گوشه یا مرکز شروع میشود.
در شیشههای دوجداره، نقصهای موجود در فرآیند سکوریت کردن لایهها یا حتی ایرادات در فرآیند لمینیشن (چسباندن لایهها با PVB) میتواند به مرور زمان به دلیل تجمع تنشهای حرارتی یا فشار ناشی از نصب، به شکست منجر شود. کنترل کیفیت در کارخانه تولید شیشه، به ویژه فرآیند حرارتدهی و سکوریتسازی، حیاتی است تا از ورود شیشههای دارای پتانسیل شکست به بازار جلوگیری شود.
نصب نامناسب و مشکلات قاببندی
یکی از شایعترین علل شکست شیشه، نصب نادرست آن در فریم است. اگر فریم پنجره به درستی تراز نشده باشد یا در هنگام پیچ شدن، بیش از حد سفت شود، تنشهای دائمی بر روی لبههای شیشه اعمال میشود. شیشه برای تحمل تنشهای فشاری طراحی شده است، نه تنشهای خمشی موضعی ناشی از فریم کج. این تنشهای ناشی از نصب میتواند به حدی باشد که با یک ضربه کوچک نیز شیشه بشکند.
مشکل دیگر، استفاده نادرست از مواد تکیهگاهی یا کیجبلاکها (Setting Blocks) است. این بلوکها باید در نقاط مشخص و متقارن قرار گیرند تا وزن شیشه به طور مساوی توزیع شود. اگر بلوکها به اشتباه قرار گیرند یا فریم پس از نصب تغییر شکل دهد، وزن شیشه به طور کامل بر روی یک لبه باریک میافتد که این امر در نهایت منجر به شکست در آن نقطه خواهد شد.
برای کسب اطلاعات بیشتر از پنجره دوجداره در قیطریه با ما در ارتباط باشید
تخریب آببندی و نفوذ رطوبت در شیشه دوجداره
در شیشههای دوجداره، عملکرد عایقبندی توسط یک درزگیر اولیه (معمولاً بوتیل) و یک درزگیر ثانویه (سیلیکون یا پلیسولفید) تضمین میشود. اگر این مهر و موم اولیه از بین برود، رطوبت محیط وارد فضای بین دو لایه میشود. نفوذ رطوبت به تدریج باعث میشود که رطوبت در اثر تغییرات دما در فضای بین دو شیشه متراکم شده و حتی با تغییرات دمای روز و شب، فشار داخلی ایجاد کند. این فشار متناوب میتواند به مرور زمان به شکست لبههای شیشه منجر شود.
علاوه بر فشار داخلی، رطوبت باعث خوردگی و زنگزدگی اسپیسر آلومینیومی میشود که خود میتواند به لبههای شیشه آسیب بزند. در برخی موارد، وجود رطوبت و ذرات معلق در داخل، میتواند باعث خوردگی شیمیایی در لبهها شود که شیشه را در برابر تنشهای مکانیکی بسیار حساس میکند. به همین دلیل، کنترل کیفیت درزگیری اولیه و استفاده از مواد دسیکانت (رطوبتگیر) با کیفیت در اسپیسرها حیاتی است.
تغییرات شدید دمایی و شوک حرارتی
شوک حرارتی زمانی رخ میدهد که یک بخش از شیشه به سرعت در معرض دمای بسیار متفاوتی نسبت به بخش مجاور آن قرار گیرد. اگرچه شیشه سکوریت در برابر شوک حرارتی مقاومتر از شیشه معمولی است، اما این مقاومت دارای حدی است. به عنوان مثال، اگر یک قسمت از شیشه سکوریت به دلیل سایه یا عایقبندی خوب فریم، سرد باقی بماند، در حالی که بخش دیگری به دلیل تابش مستقیم خورشید بسیار داغ شود، اختلاف دمای زیاد در سطح شیشه میتواند تنشهای خمشی ایجاد کرده و منجر به شکست شود.
این پدیده در شیشههای دوجداره نیز رخ میدهد، اما با تفاوتهایی. اگرچه لایه دوم کمی از لایه اول محافظت میکند، اما تنش حرارتی همچنان میتواند باعث شکست شود. در هر دو نوع، اگر شیشه از قبل دارای نقصهای میکروسکوپی باشد، شوک حرارتی به عنوان ماشه نهایی عمل کرده و باعث انتشار سریعتر ترک میشود.
جایگاه مولیون و ترنسم در توزیع تنش
همانطور که در مقاله پیشین بحث شد، مولیونها و ترنسمها برای توزیع بار و کاهش دهانههای آزاد طراحی میشوند. اما اگر در نصب این عناصر تقسیمکننده ایراد وجود داشته باشد، میتوانند به عامل شکست تبدیل شوند. اگر مولیون به درستی در تراز نباشد، شیشه متصل به آن تحت تنش قرار میگیرد. این تنشهای ناخواسته، مقاومت کلی شیشه را در برابر سایر بارهای محیطی کاهش میدهند.
در سیستمهای دوجداره، اگر فاصله بین مولیونها بسیار زیاد باشد، خمیدگی شیشه در مرکز دهانه بزرگ میتواند منجر به سایش یا آسیب دیدن درزگیر ثانویه شود، که نتیجه آن نفوذ رطوبت است. بنابراین، انتخاب فاصله مناسب برای مولیونها، یک تصمیم مهندسی است که به طور مستقیم بر دوام و عمر شیشه تأثیر میگذارد.
تأثیر ضخامت نامناسب شیشه
اگرچه تولیدکنندگان معمولاً ضخامت استاندارد را برای هر کاربرد توصیه میکنند، گاهی اوقات به دلیل کاهش هزینه یا اشتباه در سفارش، از ضخامت کمتری استفاده میشود. برای مثال، استفاده از شیشه دوجداره ۴+۴ به جای ۶+۶ در یک نمای پرفشار باد، ریسک شکست را به شدت افزایش میدهد. مقاومت در برابر شکست، تابعی از مکعب ضخامت شیشه است؛ بنابراین تغییرات کوچک در ضخامت، تأثیر بزرگی بر مقاومت نهایی خواهد داشت.
در شیشههای سکوریت، اگرچه ضخامتها معمولاً مشخص هستند، اما اگر شیشه به اشتباه به عنوان سکوریت سفارش داده شود در حالی که باید لمینیت باشد (یا برعکس)، مقاومت آن در برابر نوع خاصی از ضربه یا فشار کاهش مییابد. در نتیجه، انتخاب ضخامت صحیح بر اساس باربری و موقعیت نصب، اولین خط دفاعی در برابر شکست است.
خوردگی و فرسایش لبههای شیشه
لبه شیشه، چه سکوریت و چه دوجداره، نقطه ضعف ساختاری آن است. فرسایش شیمیایی یا مکانیکی در این ناحیه، میتواند به راحتی از یک میکرو-ترک شروع شود و به شکست کامل منجر گردد. این فرسایش میتواند ناشی از تماس طولانیمدت با مواد شیمیایی، محلولهای تمیزکننده نامناسب، یا سایش ناشی از حرکت مکرر در فریمهای تنگ باشد. هرگونه سایش در لبه، عملاً تنش آستانه شکست شیشه را کاهش میدهد.
در شیشههای دوجداره، اگر اسپیسر دارای لبههای تیز باشد و با گذر زمان در اثر تغییرات دمایی حرکت کند، میتواند به طور مداوم لبه شیشه را خراش دهد. این خراشها به عنوان تمرکزدهنده تنش عمل کرده و در نهایت باعث شکست میشوند. به همین دلیل، کیفیت پروفیل اسپیسر و روکش آن اهمیت حیاتی دارد تا از انتقال آسیب به لبههای شیشه جلوگیری شود.
برای کسب اطلاعات بیشتر از پنجره دوجداره در قیطریه با ما در ارتباط باشید
اثرات ناشی از حبابهای هوا یا گازهای واسط
در شیشههای دوجداره، فضای بین دو لایه معمولاً با گاز آرگون یا کریپتون پر میشود تا ضریب عایقبندی بهبود یابد. اگر در هنگام تولید، فرآیند پر کردن گاز به درستی انجام نشود و مقداری هوا یا گازهای دیگر باقی بماند، تفاوت در خواص ویسکوزیته و حرارتی این گازها نسبت به آرگون میتواند باعث ایجاد عدم تعادل در فشار و تنشهای داخلی شود. این عدم تعادل، اگرچه ممکن است کند باشد، اما در طول زمان به سست شدن ساختار کمک میکند.
حبابهای هوای بزرگ بین دو لایه نیز میتوانند به عنوان یک نقطه ضعف اپتیکی عمل کرده و در صورت قرارگیری در معرض نور مستقیم خورشید، باعث تمرکز گرما و ایجاد شوک حرارتی موضعی شوند. هرگونه نقص در ترکیب گازهای عایقبندی، عمر مفید شیشه دوجداره را به شدت کاهش میدهد.
انتقال حرارت و تنشهای ناشی از آن
تغییرات دمایی روزانه باعث انبساط و انقباض شیشه و فریم میشود. اگر فریم پنجره (به ویژه فریمهای آلومینیومی بدون شکست حرارتی) به شدت گرم یا سرد شود، این تغییر شکل به شیشه منتقل میشود. شیشه سکوریت در برابر تغییر شکل مقاوم است، اما این مقاومت در نهایت توسط تنشهای داخلی آن محدود میشود. اگر تفاوت دما بین مرکز شیشه و لبهها زیاد باشد، تنشهای برشی ایجاد شده ممکن است منجر به شکست شوند.
در شیشههای دوجداره، تفاوت دمای بین دو لایه میتواند باعث ایجاد اختلاف فشار شود. اگر لایه بیرونی به شدت توسط آفتاب داغ شود، در حالی که لایه داخلی همچنان خنک است، این اختلاف دما بر روی اسپیسر و درزگیرها تأثیر گذاشته و اگر مهر و موم آسیب ببیند، میتواند منجر به فرسایش سریعتر ساختار کلی شود.
استفاده از شیشه سکوریت در پنجرههای لولایی
زمانی که از شیشه سکوریت در لنگههای بازشو (مانند دربهای شیشهای) استفاده میشود، باید به جهتگیری تنشها توجه ویژهای داشت. شیشه سکوریت در برابر ضربه عمود بر سطح بسیار مقاوم است، اما در برابر ضربه مماس بر لبه، بسیار ضعیف است. دربهایی که به طور مکرر باز و بسته میشوند، در هنگام بسته شدن، ممکن است لبه آنها به فریم یا چارچوب برخورد کند. این برخوردها، هرچند کوچک، بر روی لبههای آسیبپذیر شیشه سکوریت فشار وارد کرده و به مرور زمان باعث شکست آن میشوند.
برای کاهش این ریسک، استفاده از ضربهگیرهای لاستیکی در محل بسته شدن درب یا استفاده از سیستمهای آرامبند (Soft-Close) که سرعت حرکت را در نزدیکی فریم به صفر میرسانند، بسیار توصیه میشود. در غیر این صورت، ماهیت ذاتی شیشه سکوریت که برای تحمل تنشهای فشاری سطح طراحی شده، در برابر نیروهای برشی جانبی در لبهها، به نقطه ضعف تبدیل میشود.
تأثیر سایز شیشه بر نرخ شکست
به طور کلی، با افزایش ابعاد پانل شیشهای، به خصوص در شیشههای دوجداره، ریسک شکست به طور تصاعدی افزایش مییابد. این افزایش ریسک به دلیل افزایش احتمال وجود نقصهای ذاتی در مرکز شیشه بزرگتر و همچنین افزایش سطح مقطع در معرض فشار باد است. یک پانل شیشهای بزرگتر، تنشهای خمشی بیشتری را در اثر بارگذاریهای یکنواخت تحمل میکند، حتی اگر ضخامت آن متناسب انتخاب شده باشد.
برای مقابله با این چالش، راه حل مهندسی استاندارد، تقسیم پانل بزرگ توسط مولیونها است. اگر حذف مولیون برای حفظ دید الزامی باشد، باید به طور چشمگیری ضخامت شیشه را افزایش داده و از سیستمهای لمینیت (Laminated) با ضخامت بالا استفاده کرد تا در صورت شکست یک لایه، لایه دیگر شیشه را در جای خود نگه دارد و از ریزش آن جلوگیری کند.
آسیبهای ناشی از عملیات جوشکاری یا حرارت نزدیک پنجره
فعالیتهای ساختمانی مانند جوشکاری، برشکاری فلزات، یا استفاده از مشعل در نزدیکی پنجرههای دوجداره یا سکوریت، میتواند منبع خطر جدی باشد. پرتاب شدن ذرات مذاب (جرقه جوش) که دارای دمای بسیار بالا هستند، میتواند به سطح شیشه برخورد کند. در شیشه سکوریت، این امر به سادگی منجر به ذوب شدن نقطهای و ایجاد ترکهای ناشی از شوک حرارتی میشود. در شیشههای دوجداره، جرقه ممکن است روی قاب یا درزگیرها فرود آمده و عایقبندی را از بین ببرد.
حتی گرمای شدید ناشی از کارکرد طولانیمدت سیستمهای گرمایشی بسیار نزدیک به شیشه نیز میتواند باعث ایجاد تنشهای حرارتی در لبه شود. توصیه میشود که در طول عملیات ساختمانی که شامل حرارت یا جوشکاری است، پنجرهها با پوششهای محافظ حرارتی پوشانده شوند یا به طور موقت با باز کردن لنگهها، اجازه عبور جریان هوا و تخلیه حرارت داده شود تا از آسیبهای ناخواسته جلوگیری شود.
تأثیر استهلاک و عمر مفید
هرچند شیشه ذاتاً مادهای است که تخریب نمیشود، اما سیستمهای پیرامونی آن دچار استهلاک میشوند. همانطور که ذکر شد، خرابی درزگیرهای شیشه دوجداره یک فرآیند استهلاکی است که در نهایت به شکست منجر میشود. در شیشه سکوریت، اگرچه خود شیشه سالم میماند، اما اگر نصب آن در فریم به گونهای باشد که لبهها به مرور زمان شل شوند، مقاومت آن کاهش مییابد. پس از یک دوره طولانی (معمولاً ۱۵ تا ۲۰ سال)، بررسی مجدد وضعیت درزگیرها و فریمها برای اطمینان از حفظ عملکرد ایمنی ضروری است.
این استهلاک بیشتر در محیطهای صنعتی یا نزدیک دریا (به دلیل خوردگی نمکی) سرعت بیشتری پیدا میکند. بنابراین، ارزیابی سالانه توسط متخصصان میتواند از بروز شکستهای غیرمنتظره که ناشی از ضعفهای تدریجی در سیستم نصب است، جلوگیری کند.
استفاده از شیشههای لایهای (لمینیت) به عنوان راهکار
یکی از بهترین روشها برای جلوگیری از عواقب خطرناک شکست، استفاده از شیشههای لمینیت (که در آنها دو یا چند لایه شیشه با یک لایه پلاستیک میانی مانند PVB یا SGP به هم چسبیدهاند) است. در این سیستمها، حتی اگر ضربه بسیار شدیدی وارد شود و شیشه بشکند، تکههای شکسته به لایه پلاستیکی چسبیده باقی میمانند و از سقوط شیشه و ایجاد حفره در نما جلوگیری میکنند. این امر در محیطهایی با خطر پرتاب اشیا، مانند دربهای ورودی یا شیشههای کف، ضروری است.
شیشههای لمینیت، علاوه بر ایمنی در برابر شکست، مقاومت صوتی بالاتری نیز ارائه میدهند و در برابر نفوذ اشیا (مانند حملات فیزیکی) بسیار مقاومتر از شیشه سکوریت هستند. در واقع، در حالی که سکوریت برای ایمنی اشخاص پس از شکست طراحی شده، لمینیت برای جلوگیری از ورود کامل اجسام یا افراد به داخل سازه طراحی شده است.
نکات کلیدی در مورد لبههای شیشه سکوریت
همانطور که بارها تأکید شد، لبهها حساسترین بخش شیشه سکوریت هستند. دلیل این امر این است که فرآیند سکوریتسازی با حرارت دادن شیشه تا دمای نزدیک به نرم شدن و سپس سرد کردن سریع آن (کوئنچینگ) انجام میشود. این فرآیند باعث ایجاد تنش فشاری در سطح و تنش کششی در هسته شیشه میشود. اگر لبهها در مرحله پس از سکوریتسازی خراشیده یا سابیده شوند، لایه فشاری آسیب دیده و تنش کششی آزاد میشود که منجر به شکست انفجاری میگردد.
به همین دلیل، هرگونه برش، سوراخکاری یا سابزنی روی شیشه سکوریت پس از تولید، غیرممکن است و هرگونه تغییری باید قبل از فرآیند سکوریت انجام شود. هرگونه آسیب سطحی در لبهها، حتی یک خراش ریز، میتواند به سادگی آستانه تحمل شیشه را به زیر فشار نصب کاهش دهد.
برای کسب اطلاعات بیشتر از پنجره دوجداره در شهید محلاتی با ما در ارتباط باشید
نقش گازهای فاصله دهنده در پایداری دوجداره
گازهای سنگین مانند آرگون یا کریپتون که بین دو لایه شیشه دوجداره تزریق میشوند، نه تنها عایق حرارتی بهتری نسبت به هوا هستند، بلکه به دلیل چگالی بالاتر، در برابر لرزشها و ارتعاشات محیطی نیز پایداری بیشتری ایجاد میکنند. این پایداری اضافی، لرزشهای جزئی ناشی از باد یا ترافیک را کاهش میدهد و از ایجاد سایش یا سایش لبهها جلوگیری میکند. در نتیجه، گازهای سنگین به طور غیرمستقیم به افزایش عمر مفید درزبندی و پایداری کل سیستم کمک میکنند.
اگر درزگیر ثانویه آسیب ببیند و گاز آرگون خارج شود و با هوای معمولی جایگزین شود، علاوه بر کاهش ضریب عایقبندی (U-value)، شیشه در برابر تنشهای محیطی آسیبپذیرتر میشود. این موضوع نشان میدهد که پایداری گاز واسط یک عامل مهم در حفظ یکپارچگی ساختاری شیشه دوجداره در درازمدت است.
شکستهای ناشی از بارگذاری نامتقارن
بارگذاری نامتقارن به وضعیتی اشاره دارد که نیرو بر روی شیشه به صورت یکنواخت توزیع نمیشود. این حالت اغلب زمانی رخ میدهد که بخشی از پنجره به طور مداوم در معرض آفتاب مستقیم قرار گیرد (باعث انبساط) و بخش مجاور آن در سایه باقی بماند (در حالت انقباض). این تفاوت دمایی منجر به خمشی میشود که شبیه به فشار باد است اما ناشی از گرما است. این بار نامتقارن، به ویژه در شیشههای بسیار بزرگ، میتواند از آستانه تحمل شیشه فراتر رفته و منجر به شکست در ناحیه انتقال حرارت شود.
در مواردی که یکی از لنگههای پنجره دوجداره به صورت بازشو باشد و باز بماند، و بار باد به آن وارد شود، نیروی وارده بر روی لنگه باز به شدت بیشتر از لنگه ثابت مجاور خواهد بود. این عدم تعادل در بارگذاری بین دو پانل مجاور، تنشهای برشی زیادی را به فریم و مولیون (در صورت وجود) وارد میکند که در نهایت میتواند به شکستن لنگه باز ضعیفتر منجر شود.
تأثیر نوع پوششهای Low-E بر شکست
پوششهای کمگسیل (Low-E) که بر روی سطح شیشه اعمال میشوند، لایههای فلزی بسیار نازکی هستند که عملکرد حرارتی را بهبود میبخشند. این لایهها به خودی خود میتوانند درصدی از تنشهای حرارتی را جذب یا بازتاب دهند. در برخی موارد، این پوششها میتوانند به کاهش شوک حرارتی کمک کنند، اما اگر فرآیند اعمال پوشش در کارخانه به درستی کنترل نشود، ممکن است لایه فلزی خود به یک نقطه تمرکز تنش تبدیل شود.
نکته مهم این است که پوشش Low-E بر روی شیشه سکوریت، ممکن است تغییرات دمایی را در سطح شیشه تشدید کند، زیرا نور خورشید را به جای عبور، بیشتر جذب یا بازتاب میدهد. این جذب انرژی بیشتر توسط لایه فلزی، پتانسیل ایجاد شوک حرارتی را افزایش میدهد، هرچند که مهندسان با انتخاب موقعیت قرارگیری لایه Low-E (داخلی یا خارجی)، سعی در مدیریت این اثر دارند.
برای کسب اطلاعات بیشتر از پنجره دوجداره در اندرزگو با ما در ارتباط باشید
بررسی تأثیر لرزشهای سازهای بر شکست شیشه
ساختمانها به طور مداوم تحت تأثیر لرزشهای کوچک ناشی از ترافیک سنگین، حرکت آسانسورها، یا فعالیتهای روزمره قرار دارند. این لرزشهای با فرکانس کم میتوانند به مرور زمان باعث خستگی مواد شوند، به ویژه در اتصالات شیشه به فریم. این ارتعاشات کوچک میتوانند باعث سایش مداوم درزگیرها و لبههای شیشه شوند و آستانه تحمل شکست را پایین بیاورند.
در صورت عدم استفاده از مهارکنندههای مناسب لرزش در فریم یا استفاده از شیشههای بسیار بزرگ که دارای فرکانس رزونانس طبیعی پایینتری هستند، این ارتعاشات میتوانند به نقطه بحرانی برسند و منجر به شکست سکوریت یا تخریب آببندی دوجداره شوند.
